مونل K500 و مونل 400 پایه یکسانی دارند: تقریباً دو قسمت نیکل به یک قسمت مس، با همان مشخصات خوردگی و همان ماتریس مکعبی با وجوه مرکزدار. هیچکدام از این آلیاژها ابرآلیاژهای سختشونده با بارش نیستند و هیچکدام برای بالاترین محدوده دمایی انتخاب نمیشوند. تفاوت بین آنها دو افزودنی آلیاژی و عملیات حرارتی است که آن افزودنیها امکانپذیر میکنند، و تقریباً تمام تفاوتهای خواص در این مقاله به آن برمیگردد.
یک پیامد ارزش بیان در ابتدا را دارد، زیرا جایی است که مقایسه اغلب به اشتباه انجام میشود. ارقام استحکام منتشر شده برای این دو آلیاژ بر اساس فرم و شرایط عملیات حرارتی داده میشوند و شکاف بین آنها بسته به شرایطی که مقایسه میشوند، به شدت تغییر میکند. نسخهای از این مقایسه که هیچ شرطی را بیان نمیکند، قابل استفاده برای مشخص کردن هیچ چیز نیست، و بنابراین اعداد زیر با ذکر شرط همراه ارائه میشوند.
آلیاژ 400 یک آلیاژ محلول جامد است. نیکل و مس در تمام نسبتها با هم محلول هستند، بنابراین ماده تک فاز است و تنها راه سخت کردن آن کار سرد است. آلیاژ K500 همان پایه را میگیرد و آلومینیوم و تیتانیوم را اضافه میکند که به آلیاژ اجازه میدهد تا سختشوندگی با پیرشدگی را داشته باشد: یک چرخه حرارتی کنترل شده ذرات زیر میکروسکوپی Ni را رسوب میدهد3(Ti, Al) در سراسر ماتریس. توضیحات منتشر شده به وضوح بیان میکند که K500 مقاومت خوردگی 400 را با مزایای اضافی استحکام و سختی بیشتر ترکیب میکند، و این افزایش از آن دو افزودنی و عملیات پیرشدگی ناشی میشود.
ترکیبات در دقیقاً این دو عنصر به علاوه تغییرات جزئی در باقیماندهها متفاوت هستند. هر رقم دیگر نزدیک است، به همین دلیل است که دو آلیاژ در سرویس رفتار بسیار مشابهی دارند.
| عنصر | مونل 400 (N04400) | مونل K500 (N05500) | تفاوت چه میکند |
|---|---|---|---|
| نیکل به علاوه کبالت | حداقل 63.0% | حداقل 63.0% | همان پایه |
| مس | 28.0% تا 34.0% | 27.0% تا 33.0% | محدوده کمی باریکتر در درجه سختشونده با پیرشدگی، زیرا نسبت بر پاسخ پیرشدگی تأثیر میگذارد |
| آلومینیوم | عنصر مشخص شده نیست | 2.30% تا 3.15% | یکی از دو افزودنی که آلیاژ را سختشونده با پیرشدگی میکند |
| تیتانیوم | عنصر مشخص شده نیست | 0.35% تا 0.85% | افزودنی دیگر. همراه با آلومینیوم، رسوب را تشکیل میدهد |
| آهن | حداکثر 2.5% | حداکثر 2.0% | باقیمانده تنگتر در درجه سختتر |
| منگنز | حداکثر 2.0% | حداکثر 1.5% | باقیمانده تنگتر در درجه سختتر |
| کربن | حداکثر 0.3% | حداکثر 0.25% | باقیمانده تنگتر در درجه سختتر |
| سیلیکون | حداکثر 0.5% | حداکثر 0.5% | بدون تغییر |
| گوگرد | حداکثر 0.024% | حداکثر 0.01% | به طور قابل توجهی تنگتر در K500. گوگرد عنصری است که شکلپذیری داغ را مختل میکند، و درجه پیرشده شکلپذیری کمتری برای جذب آسیب دارد |
محدودیت گوگرد خط ساکت در آن جدول است. این تقریباً دو و نیم برابر تنگتر در K500 نسبت به 400 است، و دلیل آن همان خاصیت است که آلیاژ را قوی میکند: هنگامی که رسوب در جای خود قرار گرفت، شکلپذیری کمتری برای جذب آسیبی که یک شمول گوگرد در امتداد مرز دانه ایجاد میکند، وجود دارد.
مقایسه منتشر شده بیان میکند که K500 تقریباً سه برابر استحکام تسلیم و دو برابر استحکام کششی 400 را دارد. این یک رقم واقعی است و یک جفت شرط را توصیف میکند. جدول زیر دو آلیاژ را در شرایطی که هر کدام در واقع عرضه میشوند، در میله و میلگرد در مقابل یکدیگر قرار میدهد.
| فرم و شرط | استحکام کششی | استحکام تسلیم، 0.2% آفست | ازدیاد طول | سختی |
|---|---|---|---|---|
| مونل 400، میله و میلگرد، آنیل شده | 517 تا 620 مگاپاسکال | 172 تا 345 مگاپاسکال | 60% تا 35% | 110 تا 149 HB |
| مونل 400، میله و میلگرد، گرم شده | 552 تا 758 مگاپاسکال | 276 تا 690 مگاپاسکال | 60% تا 30% | 140 تا 241 HB |
| مونل 400، میله و میلگرد، کشیده شده سرد و تنش زدایی شده | 579 تا 827 مگاپاسکال | 379 تا 690 مگاپاسکال | 40% تا 22% | 160 تا 225 HB |
| مونل K500، میله و میلگرد، آنیل شده | 621 تا 758 مگاپاسکال | 276 تا 414 مگاپاسکال | 45% تا 25% | 140 تا 185 HB |
| مونل K500، میله و میلگرد، گرم شده | 621 تا 1,069 مگاپاسکال | 276 تا 758 مگاپاسکال | 45% تا 20% | 140 تا 315 HB |
| مونل K500، میله و میلگرد، کشیده شده سرد و پیرشده | 931 تا 1,276 مگاپاسکال | 655 تا 1,103 مگاپاسکال | 30% تا 15% | 255 تا 370 HB |
آن جدول را به پایین بخوانید و ادعا حل میشود. K500 در شرایط آنیل شده، قویتر از 400 در شرایط آنیل شده است، حدود 1.2 برابر در استحکام کششی و حدود 1.4 برابر در استحکام تسلیم، که یک حاشیه است و نه یک عامل. گرم شده، این دو تقریباً به طور کامل همپوشانی دارند: محدوده تسلیم 276 تا 690 مگاپاسکال برای 400 و 276 تا 758 مگاپاسکال برای K500 است، بنابراین یک میلگرد گرم شده 400 میتواند به اندازه یک میلگرد گرم شده K500 قوی باشد.
مقایسه سه و دو رقم منتشر شده در واقع K500 که پیرشده است را با 400 در شرایط آنیل شده مقایسه میکند. این یک مقایسه قانونی است، زیرا اینگونه است که دو آلیاژ اغلب در مقابل یکدیگر خریداری میشوند، اما این مقایسه بین دو شرط به جای دو آلیاژ است.
| جفت مقایسه شده | نسبت استحکام کششی | نسبت استحکام تسلیم | آیا ادعای منتشر شده درست است؟ |
|---|---|---|---|
| K500 پیرشده در مقابل 400 آنیل شده | حدود 2.0 برابر | حدود 3.0 برابر | بله. این جفتی است که ارقام سه و دو منتشر شده توصیف میکنند |
| K500 آنیل شده در مقابل 400 آنیل شده | حدود 1.2 برابر | حدود 1.4 برابر | خیر. هر دو رقم بسیار پایینتر هستند |
| K500 گرم شده در مقابل 400 گرم شده | محدودههای همپوشان | محدودههای همپوشان | خیر. این دو میتوانند در گواهینامه غیرقابل تشخیص باشند |
| K500 کشیده شده سرد و پیرشده در مقابل 400 کشیده شده سرد | حدود 1.6 برابر | حدود 1.8 برابر | خیر. 400 که با کار سرد سخت شده است، بخش زیادی از شکاف را بازیابی میکند، و این کار را بدون مرحله پیرشدگی انجام میدهد |
مقایسه تنها زمانی کامل است که استحکام برقرار شده باشد. چهار هزینه با آن همراه است، و هر کدام یک خط در مشخصات است و نه یک پاورقی.
| هزینه | آنچه دادههای منتشر شده میگوید | معنی آن در سفارش |
|---|---|---|
| شکلپذیری | ازدیاد طول از 60% به 35% در شرایط آنیل شده 400 به 30% تا 15% در K500 کشیده شده سرد و پیرشده کاهش مییابد | مربوط به هر قطعهای که باید پس از آخرین عملیات حرارتی شکلدهی، سوئیج یا خم شود، و به هر اتصالی که باید تنش را جذب کند |
| ترک خوردگی تنشی خوردگی | مقاومت خوردگی به طور قابل توجهی معادل 400 توصیف میشود به جز اینکه، در شرایط پیرشده، K500 تمایل بیشتری به ترک خوردگی تنشی خوردگی در برخی محیطها دارد | این تنها جایی است که آلیاژ پیرشده کمتر از 400 مناسب است، و توسط همان منبعی که به آن استحکام میدهد، بیان میشود. کلرید مرطوب یا محیط خاص باید قبل از مشخص کردن شرایط پیرشده بررسی شود |
| خود مرحله پیرشدگی | آلیاژ میتواند بیش از حد پیر شود. خواص از دست رفته به این روش را نمیتوان با یک عملیات پیرشدگی بیشتر بازیابی کرد: ماده باید در دمای 1800 تا 1900 درجه فارنهایت آنیل محلول شود و دوباره پیر شود، و تمام مزایای کار سرد در آنیل از بین میرود | یک مرحله فرآیند برگشتناپذیر. قطعهای که در دمای بالا بیش از حد قرار گرفته است را نمیتوان به وضعیت قبلی خود بازگرداند، بنابراین حداکثر استحکام موجود پس از آن مسیر، رقم آنیل شده و پیرشده است |
| انقباض در طول پیرشدگی | یک انقباض دائمی جزئی در حدود 0.0002 تا 0.00025 اینچ در اینچ، که حدود 0.02% تا 0.025% است | روش کار منتشر شده از آن پیروی میکند: ماشینکاری کمی بزرگتر، سختکاری با پیرشدگی، سپس پرداخت نهایی به اندازه. اعوجاج کمی رخ میدهد، زیرا دماهای پیرشدگی پایین و نرخهای خنکسازی کند هستند |
| قابلیت جوشکاری | جوشکاری مواد پیرشده باید به دلیل کاهش شدید شکلپذیری اجتناب شود. جایی که یک اتصال باید به استحکام پیرشده برسد، عملیات پیرشدگی پس از جوشکاری مواد آنیل شده انجام میشود | شرایط پیرشده قابل جوشکاری نیست. توالی ساخت که یک قطعه سخت شده را جوش میدهد، توالی اشتباه است |
| هزینه | دو افزودنی آلیاژی مشخص شده در محدودههای کنترل شده، به علاوه یک چرخه حرارتی کنترل شده و یک خنکسازی آهسته کنترل شده | هم شیمی و هم فرآیند هزینه را اضافه میکنند، و فرآیند را نمیتوان بدون تغییر نتیجه کوتاه کرد |
آلیاژ 400 هیچکدام از این هزینهها را ندارد. این یک محلول جامد تک فاز است که فقط با کار سرد سخت میشود، هیچ مرحله پیرشدگی برای بیش از حد انجام دادن ندارد، هیچ انقباضی برای در نظر گرفتن ندارد و هیچ کاهشی در قابلیت جوشکاری در شرایطی که عرضه میشود ندارد. جایی که استحکام آن کافی است، ماده سادهتری برای مشخص کردن است.
دو مورد از تفاوتهای فیزیکی بین این آلیاژها خلاف شهود هستند، و یکی از آنها به طور منظم در ادبیات تامینکنندگان به اشتباه بیان میشود.
| خاصیت | مونل 400 | مونل K500 | کدام یک را ترجیح میدهد |
|---|---|---|---|
| چگالی | 8.80 گرم بر سانتیمتر مکعب | 8.44 گرم بر سانتیمتر مکعب | K500 سبکتر از این دو است، حدود 4%. درجه پیرشده ماده سبکتر است |
| محدوده ذوب | 1300 تا 1350 درجه سانتیگراد | 1315 تا 1350 درجه سانتیگراد | عملاً یکسان |
| مدول الاستیسیته در کشش | 26.0 × 10^3 ksi | 26.0 × 10^3 ksi | یکسان، بنابراین یک قطعه K500 به اندازه قطعه معادل 400 سفت نیست |
| نسبت پواسون | 0.32 | 0.32 | یکسان |
| هدایت حرارتی در 21 درجه سانتیگراد | 22.0 وات بر متر کلوین | 17.2 وات بر متر کلوین | 400 گرما را حدود 28% بهتر در دمای اتاق هدایت میکند، که در مبدل حرارتی یا هر جایی که گرما باید منتقل شود اهمیت دارد |
| هدایت حرارتی در 600 درجه سانتیگراد | 39.4 وات بر متر کلوین | 34.2 وات بر متر کلوین | شکاف در دما باریک میشود اما 400 جلوتر میماند |
| مقاومت الکتریکی در 21 درجه سانتیگراد | 0.511 میکرو اهم متر | 0.615 میکرو اهم متر | 400 رسانای بهتری است، حدود 20% |
| دمای کوری | 21 تا 49 درجه سانتیگراد، که محیط را در بر میگیرد | حدود -90 تا -134 درجه سانتیگراد، بسیار پایینتر از محیط | K500 در دمای اتاق قابل اطمینانتر غیرمغناطیسی است |
ردیف دمای کوری ارزش فضا را دارد. آلیاژ 400 دمای کوری در محدوده محیطی دارد، و یادداشت منتشر شده صریح است: مقدار تحت تأثیر تغییرات در ترکیب شیمیایی قرار میگیرد، محدوده نشان داده شده آنچه تولید عادی میتواند انتظار داشته باشد، و بنابراین برخی از بچها در دمای اتاق مغناطیسی خواهند بود و برخی دیگر نخواهند بود. همان منبع اضافه میکند که اگر نیاز قوی به خصوصیات غیرمغناطیسی وجود داشته باشد، باید آلیاژهای دیگر خانواده در نظر گرفته شوند.
K500 چنین ابهامی ندارد. دمای کوری آن بین حدود -90 و -134 درجه سانتیگراد بسته به شرایط قرار دارد، که دمای اتاق را بسیار بالاتر از آن قرار میدهد، و توضیحات منتشر شده این است که آلیاژ حتی در دماهای نسبتاً پایین نیز تقریباً غیرمغناطیسی است. بنابراین در مورد نیاز غیرمغناطیسی، درجه سختشونده با پیرشدگی ایمنتر از این دو است. این برعکس فرضی است که اکثر خریداران با آن میآیند، زیرا K500 آلیاژ قویتر است و استحکام معمولاً فرض میشود که هزینهای دارد.
یک احتیاط پردازشی با آن خواندن همراه است. منبع منتشر شده اشاره میکند که حرارت میتواند یک لایه مغناطیسی در خارج قطعه باقی بگذارد، زیرا آلومینیوم و مس ممکن است به طور انتخابی اکسید شوند، و آن لایه را میتوان در اسید برداشت. بنابراین یک نیاز مغناطیسی باید وضعیت سطح را در سفارش خرید در کنار آلیاژ نام ببرد.
موضع منتشر شده این است که مقاومت خوردگی K500 به طور قابل توجهی معادل 400 است، با یک استثنا. در شرایط پیرشده، K500 تمایل بیشتری به ترک خوردگی تنشی خوردگی در برخی محیطها دارد. کلمه 'به طور قابل توجهی' در آن جمله کار واقعی انجام میدهد، و استثنا تنها چیزی است که خریدار باید قبل از انتخاب شرایط پیرشده برای سرویس مرطوب بررسی کند.
جایی که این دو با هم هستند، آنها در رسانههایی که اهمیت دارند با هم هستند. هر دو به طور گسترده در سرویس دریایی استفاده میشوند، و هر دو نرخ خوردگی بسیار پایینی در آب دریا در حال جریان نشان میدهند. هر دو در آن محیط با همان محدودیت مواجه هستند: آب دریا راکد یا کم حرکت باعث حمله شکاف و حفرهای میشود، و توضیحات منتشر شده K500 اشاره میکند که ممکن است رسوب رخ دهد و به دنبال آن حفرهای شود، که پس از یک حمله اولیه نسبتاً سریع کند میشود. آلیاژ 400 همچنین در برابر ترک خوردگی تنشی خوردگی و حفرهای در اکثر آبهای شیرین و صنعتی مقاوم است و مقاومت استثنایی در برابر اسید هیدروفلوئوریک در تمام غلظتها تا نقطه جوش ارائه میدهد، که همان منبع آن را شاید مقاومترین رفتار هر آلیاژ مهندسی رایج توصیف میکند. همچنین در برابر تعدادی از وظایف اسید سولفوریک و هیدروکلریک در شرایط کاهنده مقاوم است.
K500 یک داده خوردگی خود را حمل میکند که ارزش دانستن دارد، زیرا در سرویسی که استحکام دلیل انتخاب است، اعمال میشود. این به عنوان مقاوم در برابر محیط گاز ترش توصیف میشود: پس از شش روز غوطهوری مداوم در محلولهای هیدروژن سولفید اشباع شده در 3500 ppm، در مقادیر pH اسیدی و بازی از 1.0 تا 11.0، نمونههای U شکل ورق پیرشده هیچ ترکی را نشان ندادند. یک مقیاس سیاه تنگ تشکیل شد و نمونهها 28 تا 40 HRC اندازهگیری شدند. این صلاحیت پشت آلیاژ در سرویس میدان نفتی و ترش است، و این صلاحیت برای شرایط پیرشده است.
| نیاز | آلیاژ برای مشخص کردن | دلیل |
|---|---|---|
| بالاترین استحکام و سختی موجود از آلیاژ نیکل-مس | K500، پیرشده | حدود سه برابر استحکام تسلیم 400 آنیل شده |
| یک قطعه غیرمغناطیسی، قابل اطمینان، در دمای اتاق | K500 | دمای کوری آن بسیار پایینتر از محیط است، در حالی که دمای کوری 400 در محدوده محیطی قرار دارد |
| یک جزء جوش داده شده پس از آخرین عملیات حرارتی | 400 | جوشکاری K500 پیرشده باید به دلیل کاهش شدید شکلپذیری اجتناب شود |
| حداکثر شکلپذیری برای شکلدهی یا جذب تنش | 400، آنیل شده | ازدیاد طول 60% تا 35%، در مقابل 30% تا 15% برای K500 پیرشده |
| یک سطح انتقال حرارت | 400 | حدود 28% هدایت حرارتی بالاتر در دمای اتاق |
| سبکترین قطعه | K500 | 8.44 گرم بر سانتیمتر مکعب در مقابل 8.80 گرم بر سانتیمتر مکعب برای 400 |
| سرویس اسید هیدروفلوئوریک | 400 | مقاومت در تمام غلظتها تا نقطه جوش قویترین ادعای منتشر شده آن است |
| سرویس مرطوب که در آن ترک خوردگی تنشی خوردگی یک خطر است | 400 مگر اینکه استحکام پیرشده ضروری باشد، و در هر دو صورت محیط را بررسی کنید | این استثنای بیان شده برای برابری این دو است |
| شفتها و پروانههای پمپ در آب دریا با سرعت بالا | K500، پیرشده | ترکیب منتشر شده از نرخهای خوردگی بسیار پایین در سرعت بالای آب دریا با استحکام بالا دلیل مشخص شدن آن برای شفتهای پمپ گریز از مرکز است |
| سادهترین مشخصاتی که کار را انجام میدهد | 400 | بدون مرحله پیرشدگی، بدون انقباض برای در نظر گرفتن، بدون خطر بیش از حد پیر شدن، و بدون جریمه قابلیت جوشکاری |
فقط برای یک جفت شرط، و آن جفت باید بیان شود. K500 که پیرشده است، حدود سه برابر استحکام تسلیم و حدود دو برابر استحکام کششی 400 در شرایط آنیل شده دارد، که مقایسهای است که ارقام منتشر شده توصیف میکنند. مقایسه شرایط مشابه شکاف بسیار کوچکتری میدهد: آنیل شده در مقابل آنیل شده حدود 1.2 برابر در استحکام کششی است، و در شرایط گرم شده، دو محدوده همپوشانی دارند.
دو افزودنی آلیاژی و عملیات حرارتی که آنها مجاز میدانند. آلیاژ 400 یک محلول جامد نیکل و مس است که تک فاز است و فقط با کار سرد سخت میشود. آلیاژ K500 بین 2.30% تا 3.15% آلومینیوم و بین 0.35% تا 0.85% تیتانیوم اضافه میکند، که باعث میشود یک عملیات پیرشدگی کنترل شده ذرات زیر میکروسکوپی Ni را رسوب دهد3(Ti, Al) در سراسر ماتریس. همه چیز از آن ناشی میشود.
به طور قابل توجهی، با یک استثنا که دادههای منتشر شده به وضوح بیان میکند. در شرایط پیرشده، K500 تمایل بیشتری به ترک خوردگی تنشی خوردگی در برخی محیطها دارد. جایی که محیط این خطر را حمل میکند، 400 انتخاب ایمنتری است مگر اینکه استحکام ضروری باشد، و در هر صورت محیط باید قبل از تثبیت شرایط در برابر دادههای منتشر شده بررسی شود.
K500، و به دلیلی که به راحتی اشتباه گرفته میشود. دمای کوری 400 بین 21 تا 49 درجه سانتیگراد قرار دارد که محیط را در بر میگیرد، و یادداشت منتشر شده این است که برخی از بچها در دمای اتاق مغناطیسی خواهند بود و برخی دیگر نخواهند بود. K500 دمای کوری بین حدود -90 تا -134 درجه سانتیگراد دارد، بسیار پایینتر از محیط، و تقریباً غیرمغناطیسی حتی در دماهای نسبتاً پایین توصیف میشود.
نه در شرایط پیرشده، و راهنمایی منتشر شده صریح است که جوشکاری مواد پیرشده باید به دلیل کاهش شدید شکلپذیری اجتناب شود. جایی که یک اتصال باید به استحکام پیرشده برسد، توالی این است که مواد آنیل شده جوش داده شود و سپس عملیات پیرشدگی انجام شود. آلیاژ 400 را میتوان با فرآیندهای متعارف در شرایطی که عرضه میشود، پیوست.
خواص از دست میروند و با پیرشدگی مجدد قابل بازیابی نیستند. مواد بیش از حد پیرشده خواص مکانیکی کمتری نسبت به مواد به درستی پیرشده دارند، و برای تقویت آن قطعه باید در دمای 1800 تا 1900 درجه فارنهایت آنیل محلول شود تا رسوب دوباره حل شود و سپس دوباره پیر شود. تمام مزایای هر کار سرد در آن آنیل از بین میرود، بنابراین بهترین نتیجه موجود پس از آن رقم آنیل شده و پیرشده است.
مونل K500، مونل 400 با افزودن آلومینیوم و تیتانیوم و اعمال عملیات پیرشدگی است. این امر حدود سه برابر استحکام تسلیم و دو برابر استحکام کششی 400 آنیل شده را به آن میدهد، و چهار چیز را از بین میبرد: شکلپذیری، مقداری مقاومت در برابر ترک خوردگی تنشی خوردگی در شرایط پیرشده، قابلیت جوشکاری در آن شرایط، و سادگی مادهای بدون مرحله فرآیند برگشتناپذیر. بین این دو موقعیت، تفاوتهای فیزیکی کوچک هستند، به جز در دو مکان: 400 گرما را حدود 28% بهتر هدایت میکند، و K500 در دمای اتاق قابل اطمینانتر غیرمغناطیسی است زیرا دمای کوری آن بسیار پایینتر از محیط قرار دارد در حالی که دمای 400 در داخل آن قرار دارد.
هر دو آلیاژ از چانگژو، جیانگ سو، در میله، سیم، نوار، صفحه و لوله، در فرمها و شرایطی که محدودههای منتشر شده در بالا توصیف میکنند، عرضه میشوند. این کارخانه دارای گواهینامه ISO 9001 است و توسط SGS حسابرسی میشود. محیط سرویس، استحکام مورد نیاز و توالی ساخت را ارسال کنید، و انتخاب بین این دو از این سه پاسخ ناشی میشود.
هر رقم بالا یک مقدار منتشر شده برای محصول استاندارد است، و چندین مورد از آنها ترکیبی هستند که طیفی از اندازهها و تمپرها را پوشش میدهند. آنها برای اهداف مشخص کردن مناسب نیستند. شرط بخشی از مشخصات هر دو آلیاژ است، بنابراین سفارش خریدی که آلیاژ را بدون ذکر تمپر نام میبرد، ماده خریداری شده را توصیف نمیکند. پذیرش بر اساس گواهی تست آسیاب برای بچ عرضه شده است.